Hier een foto'tje van mijn moppie van een paar weekjes geleden alweer. Wat gaat de tijd snel. Maar we genieten elke dag van elkaar! Ze is inmiddels 4 1/2 maand en het gaat heel goed met ons tweetjes! Groetjes van ons.

Jawel,

op 29 juli 2010 om 2.44 is mijn dochter geboren. Ik ben helemaal gelukkig!

Na een zware bevalling en 3 dagen in het ziekenhuis zijn we zaterdag naar huis gegaan en gaat het super goed. Met zowel moeder als met mijn meisje!

Ik ga hierbij mijn blog beeindigen want het moederschap is behaald! Iedereen die mij heeft gevolgd wil ik bedanken en ik hoop voor iedereen die het moederschap nog wil ervaren dat het geluk snel dichtbij gaat komen!

2 uurtjes oud 

Afgelopen donderdag was ik voor controle bij de verloskundige en daar vond ze een hoge bloeddruk. Links gemeten 122/100 en rechts 120/95. Da's dus idd aan de hoge kant. Toevallig was ik die dag ook met een knallende hoofdpijn opgestaan (die overigens al weer spontaan was verdwenen) en was ik iets kortademig (maar dat heb ik wel vaker). Maar voor de verloskundige een reden om actie te ondernemen. Urine bleek 1+ eiwit te hebben. Ik moest naar de observatie-afdeling van het ziekenhuis (mijn verloskundigepraktijk zit in het ziekenhuis, dus op dezelfde afdeling). Ik heb bloed ingeleverd (toxisch lab…) en een uur aan het CTG gelegen. Daarbij nog elk 5 minuten aan de automatische bloeddrukmeting.Hierna nog naar de arts-ass gynaecologie voor een echo en de uitslag van het lab. Eerlijk gezegd had ik er alle vertrouwen in dat alles goed was. En dat bleek gelukkig ook. Helemaal geen bijzonderheden, ook bloeddruk heel netjes tijdens de automatische metingen. Wel leuk om weer een echo gehad te hebben.
Al met al weer een ervaring rijker en toch wel een geruststelling dat alles nog ok is met mijn lichaam en ook met mijn kleine meisje.

Nu "alleen" nog maar "even" bevallen!! Nog 4 dagen en dan is mijn uitgerekende datum! Spannend.

Helaas nog geen nieuws op het babyfront. De kleine zit blijkbaar toch nog prima. Wel veel harde buiken, maar geen verder actie dus.

Erg moe ivm het weinige slapen door alle toiletbezoekjes en ik heb last van het carpaaltunnel syndroom in beide handen. Beide erg vervelend, maar nog steeds wel te doen.

Ik hoop dat de kleine zich nu heel snel gaat melden.

Groetjes

Het is inderdaad al heeeeel lang geleden dat ik iets online gezet heb zeg. Maar ik had gewoon geen zin, tijd, inspiratie etc.

Het gaat in ieder geval prima met mij. Ben nu 35 weken zwanger, voel me redelijk goed en heb een dochter die lekker energiek is in mijn buik. Afgelopen vrijdag voor het laatst gewerkt (raar gevoel trouwens). Kamertje en babyuitzet allemaal gereed, nog 2x naar de yoga en dan is dat ook afgerond. Morgen komt de consulente voor de kraamzorg langs voor de intake en dan kan ze (hopelijk snel) komen! Wil nu graag met haar kennismaken zonder dat mijn buikwand er tussen zit!
Heb 2 pretecho's geprobeerd, maar helaas was ze erg eigenwijs en lag ze steeds met haar voetjes voor haar gezicht…. eigenwijsje! Maar gelukkig duurt het nu niet meer zo lang.

Zo dit was even in een vogelvlucht mijn situatie op dit moment. Ik hoop dat ik binnenkort weer wat meer zin heb om te schrijven…

GROETJES

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven. En er is weer veel gebeurd. Voel me over het algemeen wel ok. In de ochtend helaas nog wel vaak misselijk, maar de trigger is dan over het algemeen kattenvoer die ik geef aan mijn 2 katten. Wat stinkt dat toch, nu helemaal door die zwangerschapshormonen. De truc is om gewoon nog niets te eten, dan komt er alleen maar gal uit…. Anders ben ik nl mijn ontbijt kwijt….

Verder kan ik om de haverklap naar de WC, want mijn blaas wordt erg op de proef gesteld. Ook andere kwaaltjes zoals jeuk, bandenpijn, rugpijn zijn me niet vreemd. En natuurlijk schiet het slapen er ook regelmatig bij in. Maar alles beter dan die misselijkheid zoals ik die heb gehad in het begin. Wat ben ik blij dat dit weg is gegaan!!!!

Op 19 februari met moeders naar de 9-maandenbeurs en huishoudbeurs geweest. In de ochtend naar het echobureau geweest om te kijken of er een mogelijkheid was om een geslachtsbepaling te laten doen. En die was er! Pas laat in de middag konden we terecht. De echoscopist was 100% zeker van haar beeld en gaf me garantie haha! Mooie plaatjes gekregen van mijn … en van mijn moeder een leuk shirtje in bijpassende kleurstelling…

4 maart kreeg ik mijn 20 weken echo. Erg spannend was dit zeg! Maar gelukkig was alles helemaal goed. Mooie beelden gezien en de kleine was lekker actief bezig. Ook nu was het geslacht weer goed te bepalen, dus nu dubbele zekerheid. Het shoppen kan beginnen!!!!

Ben zondag dan ook gelijk wat babyzaken afgegaan en heb inmiddels een mooie kamer op de kop getikt en een kinderwagen gekocht. Over een kleine 2 maanden wordt alles bezorgd. Nu nog eens bedenken wat ik ga doen qua kleuren etc. Lastig hoor!

Ook namen bedenken is ineens lastiger geworden nu ik definitief weet wat het wordt. Ik dacht juist dat het makkelijker zou worden, mooi niet dus! Maar ik zal er wel uitkomen, net als iedereen!!!

Zo iedereen weer op de hoogte! Donderdag heb ik weer een afspraak met de verloskundige en dan komt er binnenkort nog een kleine vakantie in eigen land aan. Erg veel zin in! En hopelijk laat de lente zich gelden de komende tijd, want ik heb erg genoten van de zon van vandaag!

ps: ik krijg een dochter…… (sst niet verder vertellen haha)

Zit ik helemaal in spanning te wachten op de belafspraak tussen 13.00 en 13.30 afgelopen maandag… wordt ik niet gebeld!!! Wat duurt een half uur dan lang zeg! Maar had ik maar goed moeten kijken op het afsprakenkaartje. Daar stond toch echt een half uurtje later op… Aldus werd ik precies op tijd gebeld voor de uitslag van de combinatietest (nekplooimeting en bloedtest) en bleek dat ik geen verhoogd risico heb op een kindje met het syndroom van Down. Normaal gesproken is er een kans van 1 : 310 bij vrouwen van mijn leeftijd (34jr) en bij mij is het een stukje hoger. Maar helaas had ik hier geen jippiejajeeh gevoel door gekregen. Die afgelopen week was toch nog wel zenuwslopend en de uitslag (mede doordat het een kansbereking is) geeft me eigenlijk helemaal geen geruststelling. En dat is natuurlijk wel een beetje de bedoeling… Maar ik realiseer me ook dat het ouderschap gepaard zal blijven gaan met het maken van zorgen, kan ik maar beter aan wennen! Maar ik weet niet of ik ooit nog zo’n combinatietest zal laten doen, mocht die situatie zich voordoen.

Van de week weer goed beroerd geweest. Leuk hoor die nachtdiensten. Nog maar 1 nachtje ergens begin februari en dan ben ik voorlopig vanaf dit jaar. Een beetje regelmaat in mijn leven geeft toch een stuk meer rust en minder misselijkheid.

Heb nog een “leuk” kwaaltje erbij. Ben ik normaal gesproken iemand met een heel lang lontje…., die is nu behoorlijk ingekort en ben ik supersnel erg pissig.

Ik wil alvast aan iedereen mijn excuses aanbieden: “het ligt aan de hormonen”….

Op maandag 11 januari bij 12 weken en 5 dagen een combinatietest laten doen. Spannend hoor. Pas volgende week word ik gebeld voor de uitslag. De echo was erg uitgebreid omdat er een student bij was. Zo heb ik de kleine uitgebreid kunnen bewonderen! Het was heerlijk actief en prachtig in beeld!

Pfff, ik begin eindelijk weer een beetje op te knappen. Wat een ellende zeg. Dat had ik nooit gedacht. Ik wist niet dat je zo beroerd kon zijn van een zwangerschap… Natuurlijk weet ik dat wel, maar had niet gedacht dat dit bij mij zou gebeuren….Maar de afgelopen dagen gaat het wel de betere kant op en kan ik zowaar weer een beetje meer eten dan brood. Ik heb nog weinig trek in dingen, maar als ik dan wat eet smaakt het me ook wel. ben na een paar dagen dan ook gestopt met de medicatie (emesafene). Had niet echt het idee dat het heel veel deed.

De kleine spruit heeft er tot nu toe geen problemen van ondervonden, want vorige week was het enthousiast aan het springen tijdens de echo. Mijn moeder was mee en ook zij zag het gebeuren.

Inmiddels bijna 11 weken zwanger en het blijft onwerkelijk. Het blije gevoel ontbreekt me nog steeds een beetje eerlijk gezegd. Het ziek voelen heeft tot nu toe alles overheersd helaas.

11 januari krijg ik de combinatietest en sleep ik mijn vader mee voor de echo. Ik vind het ook leuk om hem te betrekken bij de zwangerschap en niet alleen moeders. Mijn moeder moet trouwens ook werken dus die kan niet eens mee, en mijn vader is mooi vrij die dag.

Iedereen een goed oud en nieuw feest en een geweldig 2010 toegewenst!

Hallo,

even een korte update vanuit mijn kant. Alles gaat goed met het kleintje in de buik. Heb vorige week woensdag een echo gehad bij de gynaecoloog van Geertgen ter afsluiting van de behandeling en afgelopen maandag een termijn echo bij de verloskundige. Heb een prachtig hartje zien kloppen en alles ligt mooi op schema.

Maar met mezelf gaat het wat minder.Sinds week 6 van mijn zwangerschap ben ik helaas 24/7 misselijk en loop ik de halve dag te kokhalsen en soms te braken. Nog geen bakerpraatje gevonden wat helpt en begin langzamerhand een beetje uitgeput te raken. Dagdiensten op mijn werk zijn echt killing. Ben (bijna) blij dat ik deze week in de nachtdienst zit, want dan voel ik me tenminste nog een beetje lekker (voor zover je daar over kan spreken).

Iedereen komt met goed bedoelde adviezen, probeer ze allemaal uit. Maar zonder resultaat. Wordt nu ook een beetje moe van mensen die zeggen dat het allemaal bij hoort. En dat ik gewoon moet genieten van mijn zwangerschap. Dat doe ik ook hoor als ik weer boven de wcpot hang….

Het genieten schiet er dus bijna bij in op dit moment. Ik doe de hele dag niets, wil ook niks. Met een beetje geluk zijn deze klachten over na zo’n 12 -16 weken…

Groetjes van Bammam